Recensie De Driehoek

DE DRIEHOEK – DICK SCHOLTEN

Onlangs las ik deze spannende roman over een driehoeksverhouding waarbij de man ongewild kennis maakt met de grillen van zijn vrouw en langzaam ondergeschikt raakt. De waarheid is ver weg.

Joyce en Guus, een doodgewoon echtpaar, althans zo lijkt het, spelen de hoofdrol in dit boek.

Een doodgewoon verhaal denk je: huisje boompje beestje.

Maar niets blijkt minder waar.

Al vrij snel komt er een derde persoon in beeld, Lisette, de vriendin van Joyce en naar wat later blijkt, haar nieuwe liefde. Daarmee is meteen de titel van het boek verklaard: ‘De driehoek.’

Het is echter geen gelijkzijdige driehoek. De verhoudingen liggen nogal scheef. Er ontvouwt zich een bijzonder spel. Wat in eerste instantie nog een enigszins onschuldig spel leek, verandert al snel in iets waarbij de spelregels steeds meer aangepast worden en waar valsspelen meer regel dan uitzondering is. Joyce kleurt graag buiten de lijntjes, zonder ook maar een haarbreed toe te geven. Het is een groot machtsspel waarbij Guus steeds meer aan de zijlijn komt te staan. Guus is slechts een pion.

Op een dag wordt Guus geconfronteerd met verlangens van Joyce, die alle spelregels te boven gaan. Ze bekend een relatie te willen met haar beste vriendin Lisette.  Guus is totaal overrompeld, maar stemt toch toe. Hij hoopt zo hun eigen relatie te redden, waar volgens Joyce de rek uit is.

Joyce meent eerst alleen maar af en toe eens een uitstapje nodig te hebben, maar langzamerhand spint ze een web, waar Guus wanhopig in verstrikt raakt. Guus blijft al die tijd geduldig, gaat er in mee, in de hoop dat het iets van voorbijgaande aard is, want hij is nog steeds stapel verliefd op haar. Maar Joyce wil steeds meer. Het spel is begonnen.

Je hoeft geen wiskunde gestudeerd te hebben om te zien dat de machtsverhoudingen helemaal scheef liggen binnen deze relatie. Welke invalshoek je ook kiest, geen een is passend. 

Het verhaal zit goed in elkaar en leest zeer vlot. De personages worden sterk uitgelicht, zowel Guus en Joyce alsook Lisette en later nog Mark, de andere twee personages met een kleinere rol. De karakters in dit verhaal staan loodrecht tegenover elkaar, dat weet de auteur goed neer te zetten. De een wekt sympathie en medelijden op, de andere haalt het bloed onder je nagels vandaan. Zo voelt het ook echt tijdens het lezen. Je kruipt afwisselend in de hoofden van elk van hen. De machteloosheid van Guus aan de ene kant en de macht van Joyce aan de andere kant. Je vraagt je af hoe het toch zo ver kan komen, heeft Guus dan geen ballen? Maar zo gemakkelijk is dat niet.  

Langzaam sluit het web zich, een grote dikke vette spin kruipt nabij haar prooi. Je denkt te weten hoe het afloopt, maar dan komt er nog een laatste hoofdstuk…..

Het is een verhaal wat je bezig houdt. Relaties waarbij de mannen ondergeschikt zijn aan de vrouw: Het blijft vaak achter de voordeur, maar helaas zijn er ook veel gevallen, vaker dan je denkt, waarbij niet de man de vrouw naar aan het leven staat, maar andersom. En nog vaker wordt men niet gelooft.

Dit verhaal bewijst dat je soms geen keuze hebt en dat het pad wat je wilt gaan niet bij voorbaat strak geplaveid is.

Dick Scholten heeft als hobby muziek en schrijven en lezen. Hij schrijft uiteenlopend over geschiedenis, relaties en traumaverwerking. Serieuze spanning, maar soms ook wat overgoten met humor.  Van zijn hand verschenen de novelles ‘Betaalde troost’ en ‘De Driehoek’ en de oorlogsroman ‘Park 1943’. Ondertussen schrijft hij aan een nieuw verhaal.

Auteur: Shirley Pellikaan - De Oude Blz.

Voor mijn gevoel lees ik al 100 jaar en velen met mij. Ik heb 8 jaar lang een tweedehandsboekwinkel gehad. Heel leuk om te doen en vooral veel lezers, auteurs en uitgeverijen in de boekenwereld leren kennen. De restanten van mijn tweedehandsboekwinkel zijn gebleven en sinds 2 jaar mijn privé-bibliotheek geworden met gemiddeld nog zo'n 1500 boeken in huis waar mensen uit het dorp regelmatig toch nog wat komen lenen en ik zelf ook nog graag uit lees. En verder kan ik niet voorbij een boekwinkel gaan en met lege handen thuiskomen. Ik moet iets " te dragen" hebben. Mijn genre is het liefst thrillers ( in alle vormen), romans met wat drama er in , Tweede wereldoorlog over de kampen en persoonlijke verhalen of soms Young Adult ( die niet alleen voor jongeren is , vindt ik , maar ook als je ouder bent nog lekker leest ) en ik ben sinds kort uit mijn comfortzone gestapt en aan wat fantasy/horror begonnen. Ik lees graag en veel. Ik lees soms recensieboeken rechtstreeks voor auteurs, maar ook voor uitgeverij E-pulp lees ik bijna alle recensie boeken en doe regelmatig mee aan de leesclubs op Thrillzone, Luitingh Sijthoff, Sterrenthrillers en Hebban. En ik ben nog ambassadeur van uitgeverij LetterRijn. Daarnaast heb ik een Facebookpagina onder mijn eigen naam met regelmatig boekennieuws en win-acties van uitgeverijen of auteurs. Ook beheer ik de Facebookgroep Selfpub Café boeken auteurs lezers, waarin ik (debuterende) selfpublishers de kans geef om hun boek een jaar lang op estafette-reis te laten gaan langs lezers in ruil voor recensies. Daarnaast beheer ik nog de Facebookgroep Dwarsliggerfans, waar we vertellen over de nieuwste Dwarsliggers. De Dwarsligger is een compleet boek op zakformaat, verschenen met veelal titels van bekende auteurs. Als laatste ben ik ook de kracht achter de Boek Tickets weekend-win-acties iedere week op Samenlezenisleuker. Kortom, mijn leven is een en al letters vreten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: