Recensie Rechercheur De Klerck en het duistere web

Stond P. Dieudonné bij het verschijnen van het eerste deel in deze detectiveserie (Rechercheur De Klerck en het doodvonnis – 2019) nog op de onderste plank als grote onbekende speler, inmiddels staat hij, anno 2022, voor mij echt op de bovenste plank.

Opnieuw een voortvarende detective die zich afspeelt in hartje Rotterdam. Ik had op moment van lezen graag door Rotterdam gelopen, om het verhaal nog intenser te kunnen beleven. Woon je daar? Dan weet ik zeker dat je alles nog echter ervaart en dat deze spin je nog lang zal blijven achtervolgen.

Auteurs proberen altijd met hun titels enigszins naar de inhoud van hun boek te verwijzen. Ik vind deze titel ‘het duistere web’ het meest bijpassend van alle voorgaande delen van rechercheur De Klerck. Al heel vroeg in het verhaal wordt de titel duidelijk. Een kleine spin start met het spinnen van een web. Een iets grotere spin gaat er mee verder, waarna de echte spin het sinistere web afmaakt. Zelfs als lezer voel je je een prooi in zijn web. De auteur weet ook nu weer feilloos de lezer het gevoel te geven van betrokkenheid. Vluchten is onmogelijk. Je bent overgeleverd aan zijn grillen, of liever gezegd aan de grillen van de spin. Er is een sfeer gecreëerd waaruit je niet meer weet te ontsnappen. Wie in zijn web verstrikt raakt, komt er niet meer weg.

Detectiveverhalen hebben altijd een of meer daders en een of meer slachtoffers en vaak worden ze razendsnel opgevoerd. Zo ook in dit verhaal, in vlot geschreven tempo worden we geconfronteerd met meerdere personages en een actueel thema, pedofilie. De dader wordt er van beschuldigd de aanvoerder te zijn van een professioneel netwerk. Meerdere personen uit de directe omgeving zijn er al snel van overtuigd dat hij de spin is, ook al is diegene een hooggeplaatst persoon binnen de politie, zelfs Rechercheur De Klerck en zijn assistent Klaver beginnen te twijfelen. Dan volgt er een dode, maar de vermeende spin zegt een alibi te hebben. Wie krijgt er gelijk?

Ondanks dat er veel personages zijn, leren we ze toch allemaal goed kennen, zij het sommigen pas vrijwel op het laatst, maar dat past goed bij de volgorde van het verhaal. We zien hoe geraffineerd de ‘spin’ te werk gaat, en hoe de overige personages hun slachtofferrol (of is het toch een daderrol?) spelen. Ook de situaties waarin zij zich allen bevinden zijn goed in details uitgewerkt. Met goed opgebouwde spanning werd er toegeschreven naar een spannend plot. Het web is af, de prooi gevangen. Of was het de spin?

Werd er in deel 5, ‘Rechercheur De Klerck en moord in scène’ subtiel het personage Barry de Kock met Kaaoooceekaa opgevoerd, in dit deel 6, ‘Rechercheur De Klerck en het duistere web’ wordt opnieuw iemand toegevoegd waardoor lezers zullen herkennen dat P. Dieudonné een groot voorbeeld in Baantjer zag: de jonge speurder Appie de Waal, waar ‘Appie’ verwijst naar Appie Baantjer en ‘de Waal’ verwijst naar Simon de Waal, waarmee Ab Baantjer vanaf 2009 samen de serie Baantjer& De Waal begon.

Dit was alweer deel 6 in de spannende serie detectives van P. Dieudonné. En dat terwijl in 2019 pas het eerste deel uit kwam. Met twee boeken per jaar, schrijft de auteur pittig door. Heerlijk leesvoer waarin de eigen identiteit van de auteur steeds meer naar voren komt.

Ik kijk al weer uit naar deel 7 in deze mooie reeks, welke in het najaar van 2022 zal verschijnen bij E-Pulp publishers : ‘Rechercheur de Klerck en een dodelijk pact.’

Ik ben met een Amsterdammer gehuwd, maar ik hou van deze Rotterdammer!

Recensie Rechercheur De Klerck en moord in scène

Inmiddels raakt P.Dieudonné toch wel aardig bekend zou ik zo denken, nu zijn vijfde boek reeds verschenen is in deze spannende detectivereeks, met de Rotterdamse Rechercheur De Klerck in de hoofdrol.

Deze week las ik ‘Rechercheur De Klerck en moord in scène’, wederom een heel goed geschreven verhaal, wat zich afspeelt in Rotterdam Zuid. Deze keer treffen de rivaliserende straatbendes Leftbank Militia uit IJsselmonde en Da Rotting Thugz uit Crooswijk elkaar. De onderlinge strijd tussen de leden van deze twee bendes gaat heel ver. Er valt een eerste slachtoffer, maar uiteraard verwijzen ze naar elkaar, als het gaat om wie er een moordmotief heeft. Geen van tweeën geeft een duimbreed toe. Dus Rechercheur De Klerck en zijn jonge kompaan Ruben Klaver zullen weer op pad moeten.

Je krijgt in dit verhaal een beetje een idee hoe straatbendes in elkaar zitten, een kijkje achter de schermen, wat best een interessante aanvulling is. Ook zie je veel personages voorbij komen met diverse achtergronden, waardoor het verhaal goed aansluit op de huidige maatschappij.

Het mooie vind ik aan de verhalen van P.Dieudonné, dat hij zijn personages laat groeien. Was in eerdere delen Ruben Klaver nog maar de simpele jonge assistent van Rechercheur De Klerck die net van de kweekschool af kwam; ondertussen krijgt Ruben al meer verantwoordelijkheden, neemt zelf wat meer initiatieven, trekt er ook zonder De Klerck op uit en brengt goede resultaten ten berde. Moest je eerst als lezer alleen rekening houden met de gedachtenkronkels van De Klerck, nu moet je ook zeker opletten wat deze jonge speurneus zegt.

Langzaam vallen alle puzzelstukjes in elkaar, echt langzaam, want je wordt steeds op het verkeerde been gezet als lezer. Telkens als je denkt te weten wie de moord gepleegd heeft, wordt er weer een nieuw personage als mogelijke dader opgevoerd. Het plot kent dan ook een verrassende twist.

Opnieuw een spannend en goed uitgewerkt verhaal, inmiddels herken ik de pen van P.Dieudonné al heel duidelijk bij het begin van ieder verhaal. Ook verbaast het me telkens weer hoe goed de auteur ieder straatje van Rotterdam lijkt te kennen, terwijl hijzelf al tientallen jaren niet meer in Nederland woont.

Mooi blijft ook nog steeds enigszins de herkenning dat P.Dieudonné een grote liefhebber van Baantjer was. Opnieuw een subtiele verwijzing met een van de personages in dit verhaal: Barry de Kock, met Kaaoooceekaa.

Ik kijk al weer uit naar deel 6 in deze mooie reeks, welke in het voorjaar van 2022 zal verschijnen bij uitgeverij E-Pulp publishers : ‘Rechercheur de Klerck en het duistere web.’

Recensie Meer mysteries voor Robbie Corbijn

MEER MYSTERIES VOOR ROBBIE CORBIJN – ANNE VAN DOORN

Anne van Doorn is al jaren bekend vanwege zijn spannende detective verhalen. Hij is o.a. auteur van ‘De man die zijn geweten ontlastte’, ‘De student die zou trouwen’, ‘De ouders keerden niet terug’ en ‘De geliefde die in het veen verdween.’ Daar tussendoor maakt hij af en toe een uitstapje naar korte verhalen.

Een aantal jaren geleden mocht ik al eens ‘De mysteries van Robbie Corbijn’ lezen, een bundel spannende detectiveverhalen van Annes hand. Deze week las ik zijn nieuwste bundel: ‘Meer mysteries voor Robbie Corbijn.’

Anne van Doorn verstaat de kunst, dat hij korte verhalen aaneen kan rijgen, alsof het één groot verhaal is. De tien verhalen in deze bundel zijn opnieuw allemaal op zichzelf staande zaken met in ieder verhaal een andere dader, ander plaats delict, en andere betrokkenen, maar toch loopt er een haast onzichtbare rode draad doorheen.

Robbie Corbijn is de eigenaar van een klein zelfstandig recherchebureau Research & Discover. Robbie wordt bijgestaan door zijn assistente Lowina de Jong. Samen lossen zij vele schijnbaar onoplosbare zaken op, de zogenaamde cold cases. Lowina, ooit begonnen als leerling bij Research & Discover, staat inmiddels haar ‘mannetje’ ook. In deze bundel blikt Lowina terug op die jaren en vertelt zij over de cold cases die Robbie alleen of samen met Lowina alsnog wist op te lossen.

In gedachte meegaand met Robbie en Lowina kun je lezen hoe tien mysterieuze cold cases worden opgelost, die door andere recherchebureaus en de politie allang werden afgedaan als onoplosbaar. Daarbij word je als lezer telkens uitgedaagd. De kunst is vooral om Robbie Corbijn ‘te verstaan’. Waar denkt hij aan? Welke onzichtbare sporen zag hij juist wel? Wat vertelt hij tussen de regels door? Zelfs Lowina kan dat soms niet, want Robbies gedachtegangen zijn niet altijd even logisch en hij houdt graag dingen voor zichzelf. Leuk om de losse eindjes te ontrafelen.

‘Woorden klakkeloos aannemen kan leiden tot fatale vergissingen’, aldus Robbie Corbijn.

Door de verhalen in deze bundel dwaal je een beetje door heel Nederland met daarbij af en toe een uitstapje naar het buitenland. O.a. in Gouda ontdekt een vrouw na de dood van haar vader, een voormalig museumdirecteur, dat hij op zolder een gestolen Jan Steen bewaarde. Een internationaal befaamd pianist verdwijnt spoorloos op de Soester Eng. Het lijkt te spoken rond een afgelegen landhuis aan de rand van de Veluwe. Een jonge studente in Leiden, die graag acteert, wordt gevraagd als stand-in bij een wel heel ongewone een-acter en een jonge bruid wordt gemist in Amsterdam, máár vermist in Finland.

Hoewel ik de bundel ook deze keer weer met veel plezier gelezen heb, trekt een boek met daarin een compleet detectiveverhaal mij meer aan. Ik mis het in korte verhalen altijd een beetje, dat er vaak geen plaats in de tekst is, om de omgeving, de hoofdpersonen en andere betrokkenen die echt van belang zijn te leren kennen. Ook lijkt soms de oplossing van een zaak plots uit de lucht te vallen. Het gaat ietwat te snel. Maar dat is mijn persoonlijke mening. Een grote liefhebber van korte verhalen kan dit totaal anders zien.

Toch wil ik dit boek zeker aanraden, de verhalen worden spannend verteld, sommige neigen zelfs iets naar een thriller. De verhalen zijn in fijne stijl geschreven en het totaal leest vlot door. Juist door de korte verhalen, waardoor je het boek ook makkelijk tussendoor even oppakt.

De verhalen in deze bundel doen je ook een beetje denken aan Agatha Christie. Na wat research online over Anne van Doorn, ontdekte ik dat dat wel kon kloppen. Hij schrijft graag mysteries die het alledaagse overstijgen. Enkele van zijn inspiratiebronnen zijn o.a de detectives van Arthur Conan Doyle (Sherlock Holmes) en Agatha Christie.

‘Meer mysteries voor Robbie Corbijn’ is het tweede boek in een serie Robbie & Lowina mysteries en verschijnt in oktober 2021 bij E-Pulp publishers.

————————————————————-

Recensie: Rechercheur De Klerck en het lijk in transito

En daar was hij dan : ‘Rechercheur De Klerck en het lijk in transito’, wederom een boeiend verhaal in de spannende reeks detectives van P. Dieudonné.

Zoals het een echte detective betaamd wordt er al meteen aan het begin van het verhaal een moord gepleegd. Maar wie is de dader? De Klerck en zijn trouwe jonge assistent Klaver zetten er zoals gewoonlijk weer een wedje op. Zal het Klaver eindelijk eens lukken om zijn meerdere te overtroeven?

De cover past goed bij het verhaal en wordt alleszins duidelijk tijdens het lezen. De locatie waar het lijk gevonden wordt zegt al direct veel over de titel van het boek.

Na drie eerder verschenen boeken van Dieudonné, voelen de hoofdpersonages inmiddels al heel vertrouwd aan, je kent de karakters van De Klerck en Klaver ondertussen al best goed en dat leest meteen heel prettig. Tot bijna op het einde van het verhaal verschijnen er nog telkens nieuwe personen ten tonele, die zijdelings, of naar later zal blijken, toch iets meer betrokken zijn bij het geheel. Die personen in het boek leer je niet echt kennen, zij worden maar oppervlakkig beschreven. Maar doordat het verhaal zo duidelijk en met goed opgebouwde spanning geschreven is, en de focus meer ligt op de aanwijzingen die naar de oplossing van de moord leiden, is dat totaal geen gemis.

Locaties in het verhaal worden nauwkeurig beschreven. In het boek komt, naast de stad Rotterdam, ook IJmuiden aan Zee voor. Ikzelf kan van die locatie, waar op dat moment een deel van het verhaal zich afspeelt, bijna letterlijk iedere zandkorrel dromen. Ik was verrast hoe goed alle details klopten, terwijl ik weet dat de auteur al heel veel jaren geleden Nederland achter zich gelaten heeft. De auteur schrijft ook met de tijd mee, haalt zo bijvoorbeeld de coronacrisis aan en de Nederlandse varkensboeren die voor hun rechten strijden in Den Haag.

De spanningsboog in detectives vind ik nooit zo heel erg hoog liggen, maar wat ze zo leuk maakt om te lezen, is, om in het brein van de rechercheurs of potentiële daders te kunnen kruipen. De auteur slaagt er heel goed in, om de lezer dat te laten beleven. Zo geeft rechercheur De Klerck bijvoorbeeld ook nu weer steeds iedereen halve antwoorden. Maar ondertussen is zijn brein al drie stappen vooruit. Hij trekt conclusies waar wij (nog) geen weet van hebben. Zijn gedachtegang is soms echt niet bij te benen en daarin ligt dan voor de lezer de uitdaging.

Het boek is maar 141 pagina’s dik, maar het leest alsof het er vijfhonderd zijn. Tussen de regels door ‘lees’ je nog zoveel meer details. Details die niet staan genoemd, maar omdat het zo beeldend geschreven is, breiden die details zich vanzelf verder uit in je hoofd, waarmee het boek steeds ‘dikker’ wordt.

Dit verhaal, ‘Rechercheur De Klerck en het lijk in transito’, is wederom een echte ‘De Klerck’.
P. Dieudonné heeft na vier boeken inmiddels wel bewezen, een eigen schrijfstijl ontwikkeld te hebben en ik vind daarom dat het tijd wordt de voortdurende vergelijking met Baantjer los te laten. De auteur verdient een eigen identiteit en daarmee de ‘De Klerck’ ook.

Wederom met plezier gelezen, het was of je weer even thuis kwam bij oude vrienden.

P. Dieudonné schreef eerder Rechercheur De Klerck en het doodvonnis, Rechercheur De Klerck en het duivelse spel en Rechercheur De Klerck en de ongrijpbare dood, uitgegeven bij E-Pulp Publishers.

Recensie: De mysteries van Robbie Corbijn

Voor E-Pulp Publishers las ik onlangs ‘De mysteries van Robbie Corbijn , een serie mysterieuze zaken van Anne van Doorn , die smaken naar meer ! Lees hier wat ik van ‘De mysteries van Robbie Corbijn’ vond.

De mysteries van Robbie Corbijn is een bundel spannende detective verhalen over recherchebureau Research & Discover. Veelal verslagen van oude, bijna verjaarde, onopgeloste zaken die Robbie Corbijn samen met assistente Lowina de Jong alsnog probeert te ontrafelen. We volgen de speurder en zijn partner op de voet.

10 spannende gevarieerde mysteries, waar je als lezer wordt uitgedaagd je eigen speurneus te gebruiken. De verhalen lijken allemaal het zelfde: een moord, een slachtoffer, een speurneus, wat getuigen of juist geen getuigen, een dader en tenslotte de oplossing. Maar toch is er steeds een ander verrassend plot en zit je er als lezer vaak naast.

In dit boek maken we kennis met Robbie Corbijn, de doorgewinterde eigenaar van Research & Discover en Lowina, een onderzoekster in opleiding. Mocht Lowina bij aanvang alleen maar wat administratie doen en telefoontjes beantwoorden; al gauw klimt ze hogerop, haalt het felbegeerde legitimatie bewijs voor Research & Discover binnen en is dan officieel gemachtigd om samen met Robbie in talloze onopgeloste zaken te duiken. Waar Lowina gaten ziet, vult Robbie ze aan en andersom. Samen vormen ze het perfecte speurderskoppel en menig dader wordt alsnog ontmaskerd in de oude moordzaken.

Hoewel de auteur zich liet inspireren door de verhalen van Arthur Conan Doyle en Agatha Christie, doen ze mij ook een beetje denken aan Jessica Fletcher, van de tv serie Murder She Wrote, waar ik vroeger naar keek. Haar personages waren vaak gebaseerd op de mensen die ze in het echte leven tegenkwam, al waren haar verhalen meestal niet waar gebeurd. Maar ze kwamen net als de mysteries van Robbie Corbijn in dit boek, dichtbij onze samenleving. Ze zouden zomaar waargebeurd kunnen zijn. Van sommige zaken staan de kranten dagelijks bol. Soms worden in de verhalen in dit boek ook zijdelings echte zaken aangehaald, zoals bijvoorbeeld de verdwijning van Natalee Holoway in 2005 of de vluchtelingenstromen uit Syrie en Irak.

Ik las eerder ook andere boeken van Anne van Doorn, te weten : De ouders keerden niet terug, De student die zou trouwen en De man die zijn geweten ontlastte. Allen volwaardige paperbacks. Ik moet zeggen dat ik het leuk vond om nu een kortverhalen bundel te lezen, maar de gewone paperbacks met slechts één mysterie per boek is meer mijn ding. Meer verhaal, meer details, meer uitgewerkt en daardoor meer spanning om meegezogen te worden in het verhaal.
Niettemin is ook dit boek vol korte mysteries zeker een aanrader voor liefhebbers van dit genre, het leest heerlijk weg en is makkelijk om even tussendoor op te pakken vanwege de losse verhalen.

Anne van Doorn debuteerde in 2017 bij E-Pulp Publishers met ‘De ouders keerden niet terug.’ Daarna verschenen nog: ‘De geliefde die in het veen verdween en andere mysteries’ (bundel 2017), ‘De bergen die geen vergetelheid kennen’ (bundel 2018), ‘De student die zou trouwen’ (2018), ‘De mysteries van Robbie Corbijn’ (bundel 2019) en tenslotte ‘De man die zijn geweten ontlastte’ (2019)
Anne schrijft ondertussen druk verder aan nieuwe mysteries welke in 2021 worden verwacht.

E-Pulp Publishers

Jan van den Boogaart

Recensie: Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

rechercheur De Klerck

RECHERCHEUR DE KLERCK EN HET DOODVONNIS (P.Dieudonné)

Een “nieuwe Baantjer” geboren……

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, wat een geweldig boek !
Ik, als doorgewinterde Baantjer fan, zou niet gauw geloven dat een debuterende auteur dit kon evenaren. Dus ik begon eigenlijk al heel bevooroordeeld aan deze detective toen P.Dieudonné door de uitgever E-Pulp Publishers vergeleken werd met Baantjer. Maar tjee, eerlijk is eerlijk, het mag echt gezegd worden: in dit geval heeft de auteur het meer dan waar gemaakt. Ze hebben niets teveel gezegd. P.Dieudonné is met zijn Rotterdamse De Klerck gelijkwaardig aan de Amsterdamse De Cock. Het duurde nog geen 10 bladzijden, en ik was al om. Ik zat meteen als een oude speurneus in het verhaal en trachtte de gedachten van De Klerck en zijn jonge assistent Klaver te raden, ik wilde zelf de eerste zijn die de puzzels ontrafelde, slimmer zijn dan zij en hun te snel af zijn. Mijn vooroordelen smolten als sneeuw voor de zon. In 1 dag las ik het uit.

Het boek is in vlotte vaart geschreven, beeldend en leest makkelijk weg. Je wordt er direct in meegezogen, ontvoerd en je wordt pas aan het einde weer vrijgelaten. De Klerk wordt meteen als een krachtig hoofdpersoon neergezet. Ook de andere personages, zoals de jonge enigszins onervaren Klaver en het eerste slachtoffer Bart Bovend’Eerdt worden goed uitgewerkt. Hun gedachtegangen zijn goed te volgen. Ondanks dat moord een serieuze zaak is en het verhaal ook absoluut zo geschreven is, heb ik toch ook wel moeten lachen om die ongeduldige assistent Klaver, en dan de broodnuchtere De Klerck, die het enthousiasme van Klaver steeds direct de kop weer in drukte. De personage De Klerck voert wel de boventoon aan het einde, ik miste Klaver een beetje, die de eer ontviel van het oplossen. Het echte ei van Columbus werd alleen door De Klerck gevonden. Daarbij had Klaver wel meer betrokken mogen worden.

Je herkent ook wel in de stijl dat de auteur ook zelf fan is van Baantjer, sommige stukjes hebben wel de zelfde trekjes als in de Baantjer boeken. De locaties zijn net iets anders, Rotterdam in plaats van Amsterdam ( al hoewel Amsterdam ook heel even voorbij komt) en aan het einde zitten ze aan de eettafel in plaats van in een café als De Klerck nog eens haarfijn de details, die geleid hebben tot het oplossen van de moord, uit de doeken doet. Maar toch is er met die overeenkomst in het geheel niets mis mee. Er zijn immers ook zoveel andere boeken, bijvoorbeeld thrillers of romans die min of meer het zelfde verhaal hebben, maar dan uiteindelijk toch altijd een net iets ander plot blijken te hebben. En P.Dieudonné heeft het nooit onder stoelen of banken gestoken dat Baantjer zijn grote voorbeeld was. Dus dat zijn verhalen ook die kant op gaan had ik zeker verwacht.
Heerlijk leesvoer.

Ik vind het ook leuk, dat je in dit verhaal als lezer wordt uitgedaagd om mee te denken. Telkens was ik zeker van de oplossing, maar een paar bladzijde later was ik dan toch de weg weer compleet kwijt.

In het boek staat ook:
Opgedragen aan Albert Cornelis Baantjer, zonder wie dit boek nooit was geschreven. Dit is mijn eerbetoon aan de grootmeester.
P. Dieudonné heeft het naar mijn mening echt verdiend om naast deze grootmeester te mogen staan. Ik ben dan ook benieuwd waar Rechercheur De Klerck zijn speurneus weer in steekt bij een volgende ingenieus bedachte moord. P.Dieudonné heeft al zeker een plekje verdiend in mijn boekenkast.

Ik geef het boek 4 sterren, al kan het ook 5 sterren zijn, omdat het voor mij echt goed was, maar ik vind dat iedere auteur, ook zelfs een besteller auteur, zichzelf nog altijd mag blijven uitdagen om de lezers te blijven prikkelen met nieuw leesvoer. Daarom geef ik nooit 5 sterren. Maar het was zeker een goed boek.

Paul Dieudonné groeide op in Nederland, maar emigreerde met zijn familie in de late jaren zestig naar Canada. Zijn geboorteland is hij echter nooit vergeten. Dankzij de boeken van Albert Cornelis Baantjer bleef hij een band met Nederland houden. Jarenlang had Dieudonné in Montreal een antiquariaat, tot doofheid en andere gezondheidsklachten hem dwongen de zaak te verkopen. Sindsdien droomt hij ervan in de voetsporen te treden van zijn grote voorbeeld A.C. Baantjer.

Ik ben zeer benieuwd naar het volgende deel: Rechercheur De Klerck en het duivelse spel wat dit voorjaar verwacht wordt.

Meer informatie over P.Dieudonné en de boeken kun je vinden op: http://www.rechercheurdeklerck.nl