Recensie: Rechercheur De Klerck en het lijk in transito

En daar was hij dan : ‘Rechercheur De Klerck en het lijk in transito’, wederom een boeiend verhaal in de spannende reeks detectives van P. Dieudonné.

Zoals het een echte detective betaamd wordt er al meteen aan het begin van het verhaal een moord gepleegd. Maar wie is de dader? De Klerck en zijn trouwe jonge assistent Klaver zetten er zoals gewoonlijk weer een wedje op. Zal het Klaver eindelijk eens lukken om zijn meerdere te overtroeven?

De cover past goed bij het verhaal en wordt alleszins duidelijk tijdens het lezen. De locatie waar het lijk gevonden wordt zegt al direct veel over de titel van het boek.

Na drie eerder verschenen boeken van Dieudonné, voelen de hoofdpersonages inmiddels al heel vertrouwd aan, je kent de karakters van De Klerck en Klaver ondertussen al best goed en dat leest meteen heel prettig. Tot bijna op het einde van het verhaal verschijnen er nog telkens nieuwe personen ten tonele, die zijdelings, of naar later zal blijken, toch iets meer betrokken zijn bij het geheel. Die personen in het boek leer je niet echt kennen, zij worden maar oppervlakkig beschreven. Maar doordat het verhaal zo duidelijk en met goed opgebouwde spanning geschreven is, en de focus meer ligt op de aanwijzingen die naar de oplossing van de moord leiden, is dat totaal geen gemis.

Locaties in het verhaal worden nauwkeurig beschreven. In het boek komt, naast de stad Rotterdam, ook IJmuiden aan Zee voor. Ikzelf kan van die locatie, waar op dat moment een deel van het verhaal zich afspeelt, bijna letterlijk iedere zandkorrel dromen. Ik was verrast hoe goed alle details klopten, terwijl ik weet dat de auteur al heel veel jaren geleden Nederland achter zich gelaten heeft. De auteur schrijft ook met de tijd mee, haalt zo bijvoorbeeld de coronacrisis aan en de Nederlandse varkensboeren die voor hun rechten strijden in Den Haag.

De spanningsboog in detectives vind ik nooit zo heel erg hoog liggen, maar wat ze zo leuk maakt om te lezen, is, om in het brein van de rechercheurs of potentiële daders te kunnen kruipen. De auteur slaagt er heel goed in, om de lezer dat te laten beleven. Zo geeft rechercheur De Klerck bijvoorbeeld ook nu weer steeds iedereen halve antwoorden. Maar ondertussen is zijn brein al drie stappen vooruit. Hij trekt conclusies waar wij (nog) geen weet van hebben. Zijn gedachtegang is soms echt niet bij te benen en daarin ligt dan voor de lezer de uitdaging.

Het boek is maar 141 pagina’s dik, maar het leest alsof het er vijfhonderd zijn. Tussen de regels door ‘lees’ je nog zoveel meer details. Details die niet staan genoemd, maar omdat het zo beeldend geschreven is, breiden die details zich vanzelf verder uit in je hoofd, waarmee het boek steeds ‘dikker’ wordt.

Dit verhaal, ‘Rechercheur De Klerck en het lijk in transito’, is wederom een echte ‘De Klerck’.
P. Dieudonné heeft na vier boeken inmiddels wel bewezen, een eigen schrijfstijl ontwikkeld te hebben en ik vind daarom dat het tijd wordt de voortdurende vergelijking met Baantjer los te laten. De auteur verdient een eigen identiteit en daarmee de ‘De Klerck’ ook.

Wederom met plezier gelezen, het was of je weer even thuis kwam bij oude vrienden.

P. Dieudonné schreef eerder Rechercheur De Klerck en het doodvonnis, Rechercheur De Klerck en het duivelse spel en Rechercheur De Klerck en de ongrijpbare dood, uitgegeven bij E-Pulp Publishers.

Recensie: De mysteries van Robbie Corbijn

Voor E-Pulp Publishers las ik onlangs ‘De mysteries van Robbie Corbijn , een serie mysterieuze zaken van Anne van Doorn , die smaken naar meer ! Lees hier wat ik van ‘De mysteries van Robbie Corbijn’ vond.

De mysteries van Robbie Corbijn is een bundel spannende detective verhalen over recherchebureau Research & Discover. Veelal verslagen van oude, bijna verjaarde, onopgeloste zaken die Robbie Corbijn samen met assistente Lowina de Jong alsnog probeert te ontrafelen. We volgen de speurder en zijn partner op de voet.

10 spannende gevarieerde mysteries, waar je als lezer wordt uitgedaagd je eigen speurneus te gebruiken. De verhalen lijken allemaal het zelfde: een moord, een slachtoffer, een speurneus, wat getuigen of juist geen getuigen, een dader en tenslotte de oplossing. Maar toch is er steeds een ander verrassend plot en zit je er als lezer vaak naast.

In dit boek maken we kennis met Robbie Corbijn, de doorgewinterde eigenaar van Research & Discover en Lowina, een onderzoekster in opleiding. Mocht Lowina bij aanvang alleen maar wat administratie doen en telefoontjes beantwoorden; al gauw klimt ze hogerop, haalt het felbegeerde legitimatie bewijs voor Research & Discover binnen en is dan officieel gemachtigd om samen met Robbie in talloze onopgeloste zaken te duiken. Waar Lowina gaten ziet, vult Robbie ze aan en andersom. Samen vormen ze het perfecte speurderskoppel en menig dader wordt alsnog ontmaskerd in de oude moordzaken.

Hoewel de auteur zich liet inspireren door de verhalen van Arthur Conan Doyle en Agatha Christie, doen ze mij ook een beetje denken aan Jessica Fletcher, van de tv serie Murder She Wrote, waar ik vroeger naar keek. Haar personages waren vaak gebaseerd op de mensen die ze in het echte leven tegenkwam, al waren haar verhalen meestal niet waar gebeurd. Maar ze kwamen net als de mysteries van Robbie Corbijn in dit boek, dichtbij onze samenleving. Ze zouden zomaar waargebeurd kunnen zijn. Van sommige zaken staan de kranten dagelijks bol. Soms worden in de verhalen in dit boek ook zijdelings echte zaken aangehaald, zoals bijvoorbeeld de verdwijning van Natalee Holoway in 2005 of de vluchtelingenstromen uit Syrie en Irak.

Ik las eerder ook andere boeken van Anne van Doorn, te weten : De ouders keerden niet terug, De student die zou trouwen en De man die zijn geweten ontlastte. Allen volwaardige paperbacks. Ik moet zeggen dat ik het leuk vond om nu een kortverhalen bundel te lezen, maar de gewone paperbacks met slechts één mysterie per boek is meer mijn ding. Meer verhaal, meer details, meer uitgewerkt en daardoor meer spanning om meegezogen te worden in het verhaal.
Niettemin is ook dit boek vol korte mysteries zeker een aanrader voor liefhebbers van dit genre, het leest heerlijk weg en is makkelijk om even tussendoor op te pakken vanwege de losse verhalen.

Anne van Doorn debuteerde in 2017 bij E-Pulp Publishers met ‘De ouders keerden niet terug.’ Daarna verschenen nog: ‘De geliefde die in het veen verdween en andere mysteries’ (bundel 2017), ‘De bergen die geen vergetelheid kennen’ (bundel 2018), ‘De student die zou trouwen’ (2018), ‘De mysteries van Robbie Corbijn’ (bundel 2019) en tenslotte ‘De man die zijn geweten ontlastte’ (2019)
Anne schrijft ondertussen druk verder aan nieuwe mysteries welke in 2021 worden verwacht.

E-Pulp Publishers

Jan van den Boogaart

Recensie: Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

rechercheur De Klerck

RECHERCHEUR DE KLERCK EN HET DOODVONNIS (P.Dieudonné)

Een “nieuwe Baantjer” geboren……

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, wat een geweldig boek !
Ik, als doorgewinterde Baantjer fan, zou niet gauw geloven dat een debuterende auteur dit kon evenaren. Dus ik begon eigenlijk al heel bevooroordeeld aan deze detective toen P.Dieudonné door de uitgever E-Pulp Publishers vergeleken werd met Baantjer. Maar tjee, eerlijk is eerlijk, het mag echt gezegd worden: in dit geval heeft de auteur het meer dan waar gemaakt. Ze hebben niets teveel gezegd. P.Dieudonné is met zijn Rotterdamse De Klerck gelijkwaardig aan de Amsterdamse De Cock. Het duurde nog geen 10 bladzijden, en ik was al om. Ik zat meteen als een oude speurneus in het verhaal en trachtte de gedachten van De Klerck en zijn jonge assistent Klaver te raden, ik wilde zelf de eerste zijn die de puzzels ontrafelde, slimmer zijn dan zij en hun te snel af zijn. Mijn vooroordelen smolten als sneeuw voor de zon. In 1 dag las ik het uit.

Het boek is in vlotte vaart geschreven, beeldend en leest makkelijk weg. Je wordt er direct in meegezogen, ontvoerd en je wordt pas aan het einde weer vrijgelaten. De Klerk wordt meteen als een krachtig hoofdpersoon neergezet. Ook de andere personages, zoals de jonge enigszins onervaren Klaver en het eerste slachtoffer Bart Bovend’Eerdt worden goed uitgewerkt. Hun gedachtegangen zijn goed te volgen. Ondanks dat moord een serieuze zaak is en het verhaal ook absoluut zo geschreven is, heb ik toch ook wel moeten lachen om die ongeduldige assistent Klaver, en dan de broodnuchtere De Klerck, die het enthousiasme van Klaver steeds direct de kop weer in drukte. De personage De Klerck voert wel de boventoon aan het einde, ik miste Klaver een beetje, die de eer ontviel van het oplossen. Het echte ei van Columbus werd alleen door De Klerck gevonden. Daarbij had Klaver wel meer betrokken mogen worden.

Je herkent ook wel in de stijl dat de auteur ook zelf fan is van Baantjer, sommige stukjes hebben wel de zelfde trekjes als in de Baantjer boeken. De locaties zijn net iets anders, Rotterdam in plaats van Amsterdam ( al hoewel Amsterdam ook heel even voorbij komt) en aan het einde zitten ze aan de eettafel in plaats van in een café als De Klerck nog eens haarfijn de details, die geleid hebben tot het oplossen van de moord, uit de doeken doet. Maar toch is er met die overeenkomst in het geheel niets mis mee. Er zijn immers ook zoveel andere boeken, bijvoorbeeld thrillers of romans die min of meer het zelfde verhaal hebben, maar dan uiteindelijk toch altijd een net iets ander plot blijken te hebben. En P.Dieudonné heeft het nooit onder stoelen of banken gestoken dat Baantjer zijn grote voorbeeld was. Dus dat zijn verhalen ook die kant op gaan had ik zeker verwacht.
Heerlijk leesvoer.

Ik vind het ook leuk, dat je in dit verhaal als lezer wordt uitgedaagd om mee te denken. Telkens was ik zeker van de oplossing, maar een paar bladzijde later was ik dan toch de weg weer compleet kwijt.

In het boek staat ook:
Opgedragen aan Albert Cornelis Baantjer, zonder wie dit boek nooit was geschreven. Dit is mijn eerbetoon aan de grootmeester.
P. Dieudonné heeft het naar mijn mening echt verdiend om naast deze grootmeester te mogen staan. Ik ben dan ook benieuwd waar Rechercheur De Klerck zijn speurneus weer in steekt bij een volgende ingenieus bedachte moord. P.Dieudonné heeft al zeker een plekje verdiend in mijn boekenkast.

Ik geef het boek 4 sterren, al kan het ook 5 sterren zijn, omdat het voor mij echt goed was, maar ik vind dat iedere auteur, ook zelfs een besteller auteur, zichzelf nog altijd mag blijven uitdagen om de lezers te blijven prikkelen met nieuw leesvoer. Daarom geef ik nooit 5 sterren. Maar het was zeker een goed boek.

Paul Dieudonné groeide op in Nederland, maar emigreerde met zijn familie in de late jaren zestig naar Canada. Zijn geboorteland is hij echter nooit vergeten. Dankzij de boeken van Albert Cornelis Baantjer bleef hij een band met Nederland houden. Jarenlang had Dieudonné in Montreal een antiquariaat, tot doofheid en andere gezondheidsklachten hem dwongen de zaak te verkopen. Sindsdien droomt hij ervan in de voetsporen te treden van zijn grote voorbeeld A.C. Baantjer.

Ik ben zeer benieuwd naar het volgende deel: Rechercheur De Klerck en het duivelse spel wat dit voorjaar verwacht wordt.

Meer informatie over P.Dieudonné en de boeken kun je vinden op: http://www.rechercheurdeklerck.nl